Skip to main content

ბორჯომის ხეობის სახელგანთქმული „ნიავი“

ჩვენში მგზავრობა და მწვადი, მოგზაურობა და მწვადი, პიკნიკი და მწვადი, დასვენება და მწვადი, ქეიფი და მწვადი რომ სინონიმებია, ამაზე აღარავინ დავობს. ჰოდა, სად ვიპოვით ლამის საქართველოში საუკეთესო მწვადს ბორჯომის ხეობაში? სად და ბორჯომამდე არმისული, სოფელ ახალდაბის სუპერპოპულარულ და სუპერსახელგანთქმულ „ნიავში“.
მოდი, სამართლიანობის ხათრით ვაღიარებ, რომ ლამის საქართველოში საუკეთესო მწვადი „ნიავში“ 2-3 წლის წინ იყო, ახალგახსნილზე. სანამ ქართული ბაზრის ტრადიციის თანახმად, პოპულარობის ზრდასთან ერთად ხარისხს გააფუჭებდნენ. ახლა კი აწსახელმოხვეჭილი და მუდამ ხალხით სავსე „ნიავი“ მხოლოდ ბორჯომის ხეობაში საუკეთესო მწვადის ტიტულისთვის თუ შეძლებს ბრძოლას.
ერთი სიტყვით, სტრატეგიულად სწორ ადგილას გახსნილი „ნიავი“ მწვადის მოყვარულებს ზაფხულში მდინარეზე გადებული და ხეობის ნიავისგან კარგად განიავებადი ღია კუპეებით და ზამთარში საერთო დარბაზითა და დახურული, შეშის ღუმელით გაღუღუნებული კუპეებით იზიდავს.
ახლა, რატომ არის „ნიავის“ მწვადი ასე სახელგანთქმული? იმიტომ რომ იდეალურადაა დაბრაწული და სწორედ ზომიერი „დამწვრობა“ აძლევს განუმეორებელ გემოს. საქართველოში საუკეთესო კი იმიტომ აღარ არის, რომ ამ ბოლო დროს მწვადი აღარაა ცვრიანი და კრაწუნა ზედაპირს შიგნით ცოტა ზედმეტად მშრალია. არ ვიცი, ან ნაჭრებია ძალიან პატარა და შეწვის პროცესში ხორცი უცებ შრება, ან ხორცია განაყინი... მოკლედ, მწვადი უგემრიელესია, მაგრამ ხორცი არ არის როგორიც უნდა იყოს ისეთი რბილი. რაც შეეხება დანარჩენს, კარგია თონემში გამომცხვარი პური, მთის ცხიმიანი ყველი, ტყემალი, კიტრი და პამიდვრის სალათა... ხინკალი არ ვარგა (რა უნდა ბორჯომის ხეობაში ხინკალს?) და ხაჭაპურიც ვერაა მაინცდამაინც ყოჩაღი. კარგი ხაჭაპური თუ გნდათ, „ნიავს“ ცოტათი გაცდით ხაშურს მიმართულებით და „ფორიაში“ მიირთვით, სადაც  შეუდარებლად უკეთესი აქვთ. თან თუ გავითვალისწინებთ, რომ „ფორიაც“ და „ნიავიც“ ერთ კაცს ეკუთვნის, დიდ განსხვავებას მენიუში ვერ ნახავთ. პროდუქტები ერთია, მხოლოდ მზარეული ყავთ სხვადასხვა და შესაბამისად, ერთგან მწვადია კარგი, მეორეგან ხაჭაპური.
ახლა რაც შეეხება მომსახურებას „ნიავში“: ბარაქიანი პორციები საკმაოდ სწრაფად და ცოცხლად მოაქვთ, მაგრამ ქართულად უთავბოლოდ და ხშირად დაღლილობისგან ჩამოშვებული ცხვირით. მოგეხსენებათ, კლიენტები ბევრი ყავთ. თქვენს გვერდით მაგიდას საუკუნე არ ალაგებენ და უფრო მეტიც, შეიძლება თქვენი მაგიდის მეორე ბოლოც (გრძელი მაგიდები დგას) აულაგებელი დატოვონ სანამ თქვენ სადილობთ. ერთი სიტყვით, სანამ ახალი კლიენტი არ მოვა, ალაგებით თავს არ იწუხებენ. როგორც ჩანს „ნიავის“ პერსონალს დალაგება უყვარს და ალაგება -  არა. ასევე, თქვენს გვერდით მაგიდის ალაგების პროცესში შეიძლება დატკბეთ მიმტანების დიალოგით და დაწვრილებით მოისმინოთ რა „ტკბილი“ და „თბილი“ შეხედულება აქვთ კლიენტებზე. თან პერიოდულად თქვენსკენ აპარებენ თვალს და ეშმაკურად გიღიმიან, ნუ გეშინია, ეს შენ არ გეხებაო.
მაგრამ იცით რას გეტყვით? ბორჯომის ხეობის სიგრილე, მდინარეზე გადგმული მაგიდები და გრილი ნიავი ამ ყველაფერს შესანიშნავად იტანს. არც მიმტანების მოღუშული სიფათები გადარდებს და არც ირგვლივ მაგიდებზე დატოვებული ნაგავი. და თან შემწვარი ხორცის ისეთი გემრიელი სუნი დგას ირგვლივ, რომ იმ მომენტში, მერწმუნეთ, მწვადის გარდა არ არსებობს არაფერი.

სამზარეულო « « «
მომსახურებ  « «
კომფორტი  « « « «
ფასები    ₾  ₾


მისამართი: ბორომის ხეობა, სოფელი ახალდაბა

Comments

Popular posts from this blog

პური გულიანი ფუნიკულიორზე

თბილისის სიცხისგან შეწუხებულები ხან სად ვეძებთ თავშესაფარს და ხან სად. ბევრს გულწრფელად გვჯერა, რომ მაღლა, ფუნიკულიორზე სიგრილე დაგხვდება და ხალისით მივეშურებით მთაწმინდის პარკისკენ შუადღის ხვატისგან დასამალად. ჩვენდა სამწუხაროდ, ზაფხულში იქაც გაუსაძლისად ცხელა და სიამოვნებას აღარც პარკის ატრაქციონები გვანიჭებს და აღარც ქალაქის ლამაზი ხედები. მოკლედ, ასე თუ მოხდა და სხვდასხვა მიზეზით „ბომბორაზე“ მაინც აღმოჩნდით, გულს ნუ გაიტეხთ და გასაგრილებლად და თბილისის პანორამით დასატკბობად ფუნიკულიორის კომპლექსის პირველს სართულზე განთავსებულ კაფეტერია „პური გულიანს“ ეწვიეთ. რა დაგხვდებათ აქ? პირველ რიგში: დახურულ სივრცეში ჩართული კონდიციონერი და გარეთ, ღია აივანი გრილი ნიავით. თბილისური დელიკატესი - ლაღიძის წყლები. აქვე დამზადებული, არაქარხნული ნაყინი, რაც დამეთანხმებით, რომ ნამდვილი ფუფუნებაა თბილისში. შეიძლება დაუვიწყარი და არნახული არაა, მაგრამ ხელით გაკეთებულ ნაყინს მაინც სხვა გემო აქვს. ამავე ნაყინისგან ათქვეფილი გლიასე (მილქშეიქი). თბილისში საუკეთესო, ძველებური პონჩიკი. საკმაო

„შიო რამენი“ და იტალო-იაპონური მაჩამისუ

სად გასინჯავთ ჩვენი კულინარიული აკადემიის წყალობით თბილისის კაფეებისა და რესტორნებისთვის ლამის სავალდებულოდ ქცეულ ერთ-ერთ საუკეთესო იტალიურ დესერტებს - ტირამისუს და პანაკოტას? გაგიკვირდებათ და, იაპონურ რესტორანში. რა უნდა ტირამისუს, თუნდაც საუკეთეოს, იაპონურ რესტორანში? არ ვიცი. ალბათ ჯერ ერთი ის, რომ რესტორნის შეფი სავარაუდოდ კულინარიული აკადემიის ნიჭიერი სტუდენტი იყო. მეორე - ტირამისუ და პანაკოტა თბილისში ერთობ მოთხოვნადი პროდუქტია. მესამე -  ერთხელ აკეთებ და ფრიად დიდხანს ინახება. და მეხუთე,  იაპონური დესერტები  საკმაოდ სპეციფიკური, ჩვენი გემოვნებისთვის ძალლიან უჩვეულო და არც თუ ისე მარტივი მოსამზადებელია. მოკლედ, თბილისში ერთ-ერთი საუკეთესო პანაკოტა და მამისაგან სახელად მაჩას ტირამისუ, ხოლო სიყუარულით სახელი მისი  - მაჩამისუ თუ გინდათ, აუცილებლად წადით „ფაბრიკაში“ და მოინახულეთ „შიო რამენი“, ჩაყავით კოვზი მასკარპონენარევ პანაკოტას უნაზეს მასაში და მოემზადეთ ნეტარების ზღვაში ჩასაძირად. აღარაფერს ვამბობ, რა სიამოვნებას მიიღებთ, მაჩასგან (დაფქული იაპონური მწვანე ჩაისგან) გ

ტერასა მტკვარზე

ამ ავადმოსახსენიებელ რუსებს ერთი გამოთქმა აქვთ კარგი: Дурная голова ногам покоя не дает - ო და ჩვენც ავტყდით და ზაფხულის ხვატში ყავის ქალაქგარეთ დალევა მოვინდომეთ. ხან ყველამ ვერ მოიცალა, ხან მანქანას არ ეცალა, ხან ადგილზე ვერ შევთანხმდით და ისე მოხდა, რომ ჩვენი დიდხანსნაგეგმი და მრავალჯერ გადადებული მოგზაურობის დღეს მსუბუქად ნაწვიმარი დაემთხვა. იხტიბარი არ გავიტეხეთ და ამინდიდან გამომდინარე, მცხეთას მივაშურეთ. ხინკალ-ქაბაბი არ გვინდოდა, მოგეხსენებათ წვიმისდამიუხედავად მაინც ზაფხული იყო და მაინც ცხელოდა, სამაგიეროდ გვინდოდა რამე ახალი, სადაც არ ვყოფილვართ, თან სიმწვანე და ბუნება, თან დესერტზე და ყავასთან მშვიდად საუბარი და...  ალბათ აქ უკვე ხვდებით ლამის „შეუსრულებელი მისია 4“-ს რომ შევეჭიდეთ. ასე იყო თუ ისე, გამახსენდა რომ ბოლო პერიოდში ჩემი რამდენიმე ფეისბუქელი „სელებრითი ფრენდი“ რამდენჯერმე დაჩექინდა მცხეთის (სინამდვილეში ზაჰესის) განახლებულ „ტერასაზე“, სადაც ულამაზეს ხედებს და ლაუნჯს გვპირდებოდნენ თანამედროვე ევროპული სამზარეულოთი, უგემრიელესი კოქტეილებით და საღამოს ელე